Tuesday, 24 July 2012

ஆண் குழந்தை மோகம்..



போன வாரம் தான் ராசிப்பொண்ணுக்கு ஆண்குழந்தை பிறந்துச்சு. தாயும் சேயும் நலமாக இருக்குறாங்க. அவளுக்கு நல்லபடியா பிரசவமாகணும் வாழ்த்துன நண்பர்கள் அனைவருக்கும் மனமார்ந்த நன்றிகள்.
சரி பதிவுக்கு வரேன்.
ராசிப்பொண்ணு பிரசவமாகும்போது அறைக்கு வெளில நாங்க வெய்ட் பண்ணிகிட்டு இருந்தோம். அப்போ, அவளோட மாமியார் ஆண் குழந்தை தான் பிறக்கணும்னு பிரார்த்தனை பண்ணிகிட்டே இருந்தாங்க. நானும் என் அம்மாவும் “என்ன குழந்தையா இருந்தா என்ன? ஆரோக்யமா பிறக்கணும்னு நெனைங்க..“னு அவரை சத்தம்போட்டோம்.
அப்புறம் குழந்தை பிறந்து அழுகுற சத்தம் கேட்டுச்சு. பக்கத்துல நின்னுகிட்டிருந்த உறவினர், அழுகும் சத்தத்தைக் கேட்டா பொம்பளைக் குழந்தை மாதிரிதான் தெரியுதுனு சொன்னார். உடனே அந்த அம்மா அவரிடம் சண்டைக்குப் போயிட்டாங்க. குழந்தை ஆண்னு தெரிஞ்சதும் தான் நிம்மதியானாங்க. சிங்கக்குட்டி பிறந்துருக்கு.. எங்க வாரிசு பிறந்துருச்சு.. அப்படி இப்படினு குதிச்சு கும்மாளம் போட்டுட்டாங்க. எனக்கு இதெல்லாம் பார்க்கும்போது கடுப்பா இருந்துச்சு.
வயித்துல இருக்குற குழந்தை ஆரோக்கியமா எந்தப் பிரச்சனையுமில்லாம பிறக்கணும்னு நினைக்குறது தான் நியாயம். அத விட்டுட்டு, ஆண் குழந்தை தான் பிறக்கணும்னு பிரார்த்தனை பண்றது.. பெண்ணாக இருக்கும்பட்சத்தில் ஏமாற்றமடைவதுங்குறது மிகப்பெரிய அறியாமையின் வெளிப்பாடுனு தான் சொல்லணும்.
பழங்காலத்துல தான் பெண்களை அடிமை மாதிரி நடத்துனாங்க. படிக்க அனுப்பாம, பத்து பன்னிரெண்டு வயசுலயே கட்டிக்குடுத்து, பிள்ளை பெத்துக்குற மெஷின் மாதிரி உபயோகிச்சாங்க. ஆனா இப்ப காலம் மாறிடுச்சே.. ஆண்களுக்கு சமமா, அவங்களும் படிக்கிறாங்க.. வேலைக்குப் போறாங்க. குடும்பத்தை கவனிச்சுக்குறாங்க. பொருளாதார ரீதியான முன்னேற்றத்துக்கு பாடுபடுறாங்க. அப்படியிருக்கும்போது இன்னமும் ஆண் குழந்தைதான் வேணும்னு ஆசைப்படுறதும்.. பெண் பிறந்துட்டா கோபப்படுறதும்னு இந்த மாதிரி ஆட்கள் நடந்துக்குறதப் பார்த்தா ஓங்கி அறையலாம் போல இருக்கு. அதுலயும் ஒரு சிலர், தங்களோட ஆண்குழந்தைகளுக்கு ஜட்டி கூட போட்டு விடமாட்டாங்க. கேட்டா, பையன்குற பெருமைய எல்லாருக்கும் “காட்டுறாங்களாம்“.. கொடுமைடா!!
குழந்தையே பிறக்காம எத்தனையோ தம்பதிகள் கவலைய மறச்சு, யதார்தத்தை ஏத்துக்கிட்டு  வாழப் பழகிக்குறாங்க.. அதையாவது இவங்க நெனச்சுப் பார்க்கலாம். இதுல என்ன பெரிய கொடுமைனா, தத்தெடுக்கும்போது கூட, ஆண்குழந்தையாகப் பார்த்துதான் எடுப்பார்கள். பெண்கள் என்றாலே செலவு.. கஷ்டம்னு இவங்க நெனைக்கிறாங்க. ஆணா இருந்தா கடைசி காலத்துல கஞ்சி ஊத்துவான், சொத்தைக் காப்பாற்றுவான், வரதட்சணை வாங்கலாம்.. வருமானம் வரும் அப்படி இப்படினு ஆயிரத்தெட்டு காரணம் சொல்றாங்க. எல்லாமே கடஞ்செடுத்த முட்டாள்தனங்கள்.
ஆணா இருந்தாலும் பெண்ணா இருந்தாலும் படிக்க வச்சு வேலை வாங்கித் தந்து கல்யாணம் செஞ்சு வைக்கணும். பெத்தவங்களை கஷ்டப்படுத்துறதும் சந்தோசப்படுத்துறதும் அதனதன் வளர்ப்பு முறைகள்லயும் பின்னணிச் சூழ்நிலையின் காரணத்திலயும் தான் இருக்கு. எத்தனையோ பேர் இப்ப வரதட்சணை வாங்க மாட்டேன் தரமாட்டேன்னு சொல்ற காலம் வந்தாச்சு. இன்னமும் இந்தப் பழமையான எண்ணங்கள்ல மூழ்கியிருக்குறது பரிதாபத்திற்குரியது தான்.
எங்க வீட்ல நாங்க மூணு பொண்ணுங்க. பையன் இல்லையேங்குற குறை எப்பவும் என் பெத்தவங்களுக்கு இருந்ததேயில்ல. பொருளாதார ரீதியாகட்டும், உடல் உழைப்பாகட்டும்.. எல்லாவிதத்துலயும் எங்க குடும்பத்துக்கு நாங்க ஆதரவு குடுத்துகிட்டு தான் இருக்கோம். நாம ஆணா பிறந்துருக்கலாமோங்குற ஒரு ஆதங்கமோ ஏக்கமோ எப்பவும் வந்ததில்ல.
இத ஏன் சொல்றேன்னா, நிறைய வீட்டுல ஆண் பிள்ளைகளை ஒரு மாதிரியும் பெண் பிள்ளைகளை ஒரு மாதிரியும் வளர்ப்பாங்க. குடும்பக் கஷ்டங்களையும் யதார்த்தங்களையும் கத்துக்கொடுத்து வளர்க்கும் குழந்தைகள் நிச்சயம் நல்லவிதமாகத் தான் வளரும். சூழ்நிலை காரணமாக வேண்டுமானால் கெட்டுப்போகலாமே தவிர, அதுக்கு ஆண் பெண்ணுங்குற பாகுபாடு தேவையில்ல.
மாறிவரும் காலம், இனி இன்னும் முழுமையடைய வேண்டும் மாற்றங்களுடன்..
அடுத்த பதிவில் சந்திப்போம்..
.
.

Wednesday, 11 July 2012

உன் தற்கொலைக்கு என் வாழ்த்துக்கள்..




கயிற்றால் கழுத்தை நெரித்துக்கொள்..
நாக்கும் கண்களும் வெளித்தள்ள
எலும்புகள் உடைத்திடு வலுக்கட்டாயமாய்..

விஷத்தால் உயிரைப் போக்கிக்கொள்..
சுவாசம் தடைபட்டு இதயத்தை நிறுத்திடு சுதந்திரமாய்..

கத்தியால் நரம்பை அறுத்துக்கொள்..
இரத்தத்துடன் உயிரையும் வெளியேற்று சாவகாசமாய்..

மாத்திரைகளால் நித்திரைக்குள் புதைந்துகொள்..
மீளாத கனவுகளில் மூழ்கிப்போ நிதானமாய்..

ஓடும் வாகனம் முன் பாய்ந்துகொள்..
அடித்துநொருக்கிடு உறுப்புக்களை அதிரடியாய்..

மாடியேறி தரைதளம் குதித்துக்கொள்..
சிறகில்லா பறவையாய் சின்னாபின்னமாகிப்போ சுலபமாய்..

எப்படி வேண்டுமானாலும் நிகழலாம்
உன் தற்கொலை..
உன் விருப்பமாக எதுவேண்டுமானாலும்
இருந்துவிட்டுப்போகட்டும்..
கத்தியோ கயறோ..
மாத்திரையோ வாகனமோ..
உன் மரண நொடியை நீயே முடிவு செய்யலாம்..

ஆனாலும்
அதே நொடியில்
ஏதோ ஒரு எலி ஒரு பூனையிடமிருந்து
உயிருக்காக ஓடிக்கொண்டிருக்கலாம்..
ஏதோ ஒரு நோயாளியின் உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்கு
யாரோ ஒருவர் இரத்தம் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கலாம்..
ஏதோ ஒரு தாய், தன் சுகப்பிரசவத்திற்காக
பிரார்த்தனை செய்துகொண்டிருக்கலாம்..
ஏதோ ஒரு உயிர், உலகின் எங்கோ ஒரு மூலையில்
தன் உயிரைக் காப்பாற்ற போராடிக்கொண்டிருக்கலாம்..

அதுபற்றியெல்லாம் நீ கவலைப்படாதே..
தோல்வியெனும் காரணம் தான் உன்னிடம் இருக்கிறதே..
தாராளமாகத் தற்கொலை செய்துகொள்..
என் வாழ்த்துக்கள்.
.
.

Tuesday, 3 July 2012

உப்புமா.. (03.07.2012)



நூலகத்தில் புத்தகங்களை எடுக்கும் ஒருசிலர், தங்களுடைய சுயபுராணங்களை எல்லாம் அதுல எழுதி வைக்குறாங்க. அப்புறம் அவங்களுக்குப் பிடிச்ச வரிகளை கோடிட்டு காட்டுறது.. பக்கத்துலயே “சூப்பர்“ “இது என்னோட கதை“ “நானும் இந்தக் கொடுமைய அனுபவிச்சேன்“னு எல்லாம் எழுதி வைக்குறாங்க. அடுத்துப் படிக்குறவங்களுக்கு இதப் பார்க்கும்போது பரிதாபத்துக்கு பதிலா எரிச்சல் தான் வருது. அதுவுமில்லாம, படிக்க ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடியே இவங்களோட அபிப்ராயங்கள் கண்ல பட்டுத் தொலைக்கிறதுனால, அந்த கண்ணோட்டத்துலயே படிக்கிற மாதிரி இருக்கு. அப்புறம் ஒரு சில புத்தகங்கள்ல நடுவுல இருக்குற பக்கங்களை கிழிச்சிடுவாங்க. “மன்னிச்சிடுங்க.. இது எனக்குப் பிடிச்ச பக்கம்“னு எழுதி வேற வச்சிருவாங்க. பிடிச்ச கருத்துக்களை அவங்கவங்க டைரியில எழுதி வைக்கணும். அத விட்டுட்டு, இப்படி பண்றதுனால அடுத்துப் படிக்கிறவங்களுக்கு கஷ்டமா இருக்குது.
*****************************************
நேத்து அலுவலகத்துல வேலை (!!) பார்த்துகிட்டு இருந்தேன். ரொம்பவும் தலைவலி.. அதுனால பியூன் கிட்ட மாத்திரை இருக்கானு கேட்டுகிட்டு இருந்தேன். அப்ப என்கூட வேலை பார்க்குற நண்பர் வந்தார்.
“என்ன இந்திரா? உடம்பு சரியில்லையா?“னு கேட்டார்.
“ஆமா சார்.. தலைவலி. சிஸ்டத்துல வேலைங்குறதுனால அடிக்கடி வருது“னு சொன்னேன்.
உடனே அவர் அடடே.. இதையெல்லாம் ஆரம்பத்துலயே கவனிக்கணும் இந்திரா.. சரி எனக்குத் தெரிஞ்ச ஒரு வைத்தியம் சொல்லவா“னு ரொம்ப சீரியஸா கேட்டார். நானும் சரினு கவனமா கேட்டேன்.
“தினமும் சாயந்திரம் வீட்டுக்குப் போனதும் சுடு தண்ணிய ஒரு பாத்திரத்துல வச்சுக்கங்க. கொஞ்சம் வெதுவெதுனு இருந்தா கூட போதும். சரியா?“
“ம் சரி“னு சொன்னேன். தொடர்ந்து அவர்..
“அதுல கொஞ்சம் கல் உப்பு போட்டு கறைய விடுங்க. அப்புறம் வடிகட்டுங்க“னு சொன்னார். நானும் “ம் அப்புறம்“னு ஆர்வமா கேட்டேன்.
“அதுல ரெண்டு காலையும் வச்சு கொஞ்ச நேரம் நில்லுங்க. இப்படியே தினமும் தொடர்ச்சியா பண்ணிகிட்டு வந்தீங்கனா கால் பித்த வெடிப்பு போய்டும்“னு சொன்னார்.
எனக்கு ஒண்ணுமே புரியல. “எனக்குத் தான் பித்த வெடிப்பே இல்லையே.. அதுவுமில்லாம இப்படி செஞ்சா தலைவலி எப்படி போகும்“னு கேட்டேன்.
அதுக்கு அவர், “பித்த வெடிப்புக்குத் தான் எனக்கு வைத்தியம் தெரியும். தலைவலிக்கு மாத்திரை போடுங்க. சரியாயிடும். எனக்குத் தெரிஞ்ச வைத்தியத்தை தானே நா சொல்லமுடியும்“னு சொல்லிட்டு விருவிருனு போயிட்டார்.
அவ்வ்வ்வ்வ்வ்... ஏண்டா இந்த கொலைவெறி???
*****************************************
ராசிப்பொண்ணுக்கு வளைகாப்பு முடிஞ்சு அம்மா வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வந்தாச்சு. எப்படியும் இந்த மாசத்துல பிரசவமாகலாம்னு டாக்டர் சொல்லிருக்காங்க. நல்லபடியா குழந்தை பிறக்கணும்னு வாழ்த்துங்கப்பா..
*****************************************
அடுத்த பதிவுல சந்திக்கலாமுங்க..
.
.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...