Thursday, 31 January 2013

ஆங்கோர் காதல்..!




வெகுநேரப் பேச்சிற்குப்பின்
கிளம்பிச்செல்ல எத்தனிக்கிறேன்..
விரல்கள் கோர்த்தபடி
விட்டகல மறுக்கிறாய்..!
விருட்சமாய் வளர்ந்திருப்பினும்
வேரூன்றித் துளிர் விடுகிறது
ஆங்கோர் காதல்..!!
.
 




விரல்கள் பிணைத்துக்கொள்வதைப் போல
அவ்வளவு எளிதாக இருப்பதில்லை...
பிணைத்த விரல்களிலிருந்து விடுவித்துச் செல்வது..!!
.

4 comments:

s suresh said...

அருமை! அருமை! மெல்லிய காதலை அருமையாய் சொல்லியது கவிதை!

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

மனதை விடுவித்துச் செல்வது சிரமம் தான்...

Ramani S said...

அருமை அருமை
சமயங்களில் சிக்கிக் கொண்டதுபோல்
திணற அடிக்கவும் செய்கிறது
மனம் கவர்ந்த கவிதை
தொடர வாழ்த்துக்கள்

Ramani S said...

tha.ma 2

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...